از نوجوانیِ ۵۵ سال گذشته تا حدود ده سال پیش که عموی دهاتیم بدرود حیات گفت، هر وقت او رامی دیدم و حالش را می پرسیدم، این جمله را بی هیچ تغییر ادا می کرد:-مزاجم خوبِ خوبه، فقط پیل ندارُم!اکنون من این جا، در این ژرفا، میان مردم نجیب و در تنگنا، دارم با رگ و پوست خود مفاهیم تو در توی عبارت او را درک می کنم.../ ه. ح.
+ نوشته شده در جمعه چهاردهم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 21:19 توسط هاشم حسینی
|
برچسب:
نویسنده: سپیده رستمی
تاريخ: سه
شنبه
18 ارديبهشت
1403 ساعت: 12:54